Her insanın mizacı farklıdır. Bazıları atılgan, girişimci veya kalabalıkta rahat olurken, bazıları çekingen, utangaç veya tedirgin olabilir.
Çocuğun doğal karakterini kabul etmek, onu kendi alanlarında ve kendi gelişimsel hızında ilerletebilmek önemlidir.
Utangaç çocuk kendini sosyal ortamda gergin ve rahatsız hisseder. Tepkisi suskun ve temkinli olur. İletişim kurmak ister, ancak cesaret edemez.
Utangaçlık yeni bir ortama karşı doğal bir davranıştır ve çocuk yeni tanıştığına temkinli yaklaşarak kendini korur.
Sosyalleşebilmek zamanla öğrenilen ve deneyimle güçlenen bir yetenektir
Özellikle okula ilk başladığı zamanlar çocuktan büyük beklentilerimiz olmaması gerekir.
Utangaçlık Ayrılık anksiyetesi
Her iki durumda çocuk annenin arkasına saklanır, geri durur ve konuşmaz ancak temeldeki sorun farklıdır.
- ayrılık anksiyetesi yaşayan çocuk anneden ayrılmaktan korkar,
- utangaç çocuk ise başkasıyla olan ilişkiden korkar.
ÖNERİLER:
- Çocuğunuza çekingen ya da utangaç olduğunu söyleyerek, etiketlemeyin,
- Çocuğu yeni ve bilmediği ortama ya da insanlara hazırlayın. Önceden nereye gidileceğini ve orada kimler olacağını açıklayın.
- Çocuğunuzun çekingen kaldığında ısrar etmeyin, zorlamayın, kızmayın ve çok fazla üstünde durmayın. Temkinli bir yapıda olduğunu kabullenin ve ortama alışması için zaman verin.
- Siz yabancıyla olan iletişim biçiminiz ile ona model olursunuz.
- Çocuğunuzu merak ve cesaretle destekleyin, Ona eğlenceli gezilerinizden ve edindiğiniz arkadaşlıklardan bahsedin. Kendisinin nereye gitmek istediğini sorun.
- Çocuğunuzun güvenli ortamda sürekli yeni deneyimler edinmesini sağlayın. Örneğin eve misafir davet edin ve çocuk misafirden başlayın. Ne kadar yabancı kişiler ve yabancı ortamlarda bulunursa çekingenliği bir o kadar azalacaktır.
- Çocuğunuzu aşırı korumayın ve gereğinden fazla yardım etmeyin.
- Çocuğunuzdaki sosyal becerileri fark edin ve takdir ederek onurlandırın, onun güçlü ve başarılı yönlerini dile getirerek pekiştirin.
Gelişim evrelerine bağlı utangaçlık çoğu zaman sorun teşkil etmez. Ancak
- çocuk tanıdığı yetişkinden ve yaşıtlarından utanıyor ve
- belirli ortamlara girmekten kaçınıyorsa,
- belirli bir süre sonra alışamadıysa,
- (farklı) yoğun korkular gelişiyorsa,
- arkadaşlık edinemiyor ya da tek çocuğa bağımlı kalıyorsa
- ve siz bu durumlarda onu desteklemekte zorlanıyorsanız profesyonel yardım almalısınız.